[wersja do wydruku]
wstecz

Franciszek Fryderyk Chopin
      Fryderyk Franciszek Chopin (1810-1849) najwybitniejszy kompozytor polski, pianista. Urodził się w Żelazowej Woli na Mazowszu. W wieku 6 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie u Wojciecha Żywnego. W następnym roku powstały pierwsze kompozycje – utwory te zapisywał ojciec Fryderyka, m. in. „Polonez g-moll”. W latach 1818-1819 grywał jako „cudowne dziecko” w salonach warszawskich. W roku 1826 po skończeniu Liceum Warszawskiego zapisał się na I rok Szkoły Głównej Muzyki kierowanej przez Józefa Elsnera, u którego się uczył w latach 1826-1829. w tymże roku (1826) pojawiły się pierwsze wzmianki o chorobie. Jest to także rok powstania „Ronda à la Mazur”. Dwa lata później pisze „Rondo à la Krakowiak”. W roku 1829 koncentruje w Wiedniu, a w następnym roku opuszcza Warszawę, by w 1831 roku osiąść w Paryżu. Zanim jednak wyjechał z Warszawy, zdążył zaprezentować w staloniku Chopinów małej garstce przyjaciół wspaniały „Koncert e-moll”. Po wyjexdzie początkowo często koncertował w Niemczech, Czechach, Anglii i francji, zyskując sławe europejską. Jednakże postępująco gruźlica nie pozwalała mu na odbywanie tournée. Największy rozkwit mocy twórczych i talentu przypada na lata 1835-1840. chopin przyjaźnił się z wieloma wybitnymi artystami, w tym z Delacroix, Balzakiem, Norwidem. Związał się na wiele lat z francuską pisarką George Sand, z którą odbył podróż (w celu podreperowania zdrowia) na hiszpańską Majorkę. Zmarł w Paryżu. Najważniejszymi wartościami były dla niego dom rodzinny i kraj, co często podkreślał w swoich listach. Te tęsknoty przekładał na przepiękną, subtelną, wzruszającą muzykę, niezależnie od tego, czy były to wielkie kompozycje, czy „tylko” utwory służące do poprawienia tachniki palcowania – etiudy. Z stiud Chopin uczynił małe arcydzieła. W każdym swoim utworze łączył bogate treści emocjinalne z doskonałością formy, często czerpiąc inspiracje z polskiego folkloru (np. w mazurkach). Skomponował m. in. 3 sonety, 2 fantazje („Fantazję A-dur na tematy polskie”), 4 ballady („Ballady g-moll”), 17 polonezów („Polonez Es-dur”,”Andante spianato i Polonez Es-dur”), 4 scherza („Scherzo h-moll”) oraz inne utwory. Robert Schumann usłyszawszy „Wariacje” powiedział: „Panowie, czapki z głów, oto geniusz!”.